
Саяси қуғын-сүргін құрбандарын еске алып, жылда бір-бірінен аумайтын ресми жиындар өтетін күн жақындап келеді. Сол азалы жылдары азаппен өлген зиялы қауым өкілдерінің қайда жерленгенін әлі нақтылай алмаған халықпыз.
Өткен отыз жылда рухымызды оятатын не істелді?!
Бүгін бір сұмдық жағдайдың куәсі болып қайттым. Былтыр Жаңалық ауылында бір отбасы мүшелері су құбырын кіргіземіз деп жүздеген адамның сүйегіне тап болады. Оны тиісті мекемелерге айтқанымен, бір айдан кейін келіп, адам мәйітінің қалдықтарын әрең дегенде алып кетеді. Табылған қаңқаларға бірнеше ай сараптама жүргізіліпті. Бірақ олардың кімге тиеселі екені беймәлім. Қазып алынғанда түрлі оқтар, киім- кешек, зиялылар таққан көзілдірік, тіпті былғары мәсі де бірге шыққан. Бас сүйектері тесілген.
Зерттей келе сүйектердің 168 адамдікі, оның ішінде 5-уі әйелдер екені анықталған.
Бірақ боздақтардың 1937-38 жылдары атылған қазақ зиялылары ма деген сұрақ жауапсыз қалды. Бүгін олардың сүйегі елеусіз жағдайда, ат төбеліндей адамдардың қатысыуымен қайтадан жерге берілді.
Ришат Асқарбекұлының facebook-тегі парақшасынан алынды.