
Қазақ тілін білмеуімді түпкілікті өзгертпекпін. СССР кезінде туылдым деп ақталмаймын, интернатта тіпті мектепте дұрыс білім бермеді деп айта алмаймын. Менің қазақ тілін білмеуім- менің жауапсыздығым!. Ал нақтырақ айтсам жауапсыздық! Мен өзім үйренбедім, қаламадым, қажет деп санамадым. Қиын болғандықтан қорықтым. Қазір мен өзіме, айналамдағыларға, барлық қазаққа, басқа да ұлттарға дәлелдегім келеді. Егер де шын жүректен салт-дәстүрімізді сыйласақ, халықтар достығын, бір кездері менің украин және еврей бабамды өз жерінде қабылдаған. Тіпті 1927 жылы Түркісіб құрылысы кезінде, 1941-45 жылдары жаумен бетпе-бет күресіп фашизмге қарсы шыққан елді неге құрметтемеске! Маған, менің отбасыма, балаларыма осы жерде тыныш әрі жарқын өмір сүруге мүмкіндік беріп отыр.
Осылардың барлығына сыйластықпен қарай отырып, қазақ тілін жарты жылда үйреніп алуға уәде беремін. Алты айда қазақ тілінде еркін сөйлеп, қазақ тілінде шығармалар оқуға, мағынасын терең түсінуге тырысамын.
Біз-бауырлармыз!
Біздің қанымыз бір!
Біз жұмыла көтереміз!
Осы күресте маған көмектескісі келетін ұстаздар бар ма?