
Сәлем салу – қазақтың ұлттық болмысына тән дәстүр. Дегенмен санаға, салтқа сіңген қазақы сәлемдесу үрдісі соңғы уақытта ұмытылып барады. Тіпті кей өңірлерде бұл дәстүрге беташардағы жөн-жоралғы ретінде ғана қарайтыны жасырын емес. Белгілі ұстаз Әбдуғаппар Смановтың уағыздарының бірінде осы мәселе орынды көтерілген екен.
«Бір күні Астанадан келген қонақтармен бірге ауыл арасынан көлікпен өтіп бара жаттық. Бізге қарсы келе жатқан келіншек шетке шығып тұрды да үш рет сәлем салды. Көлікте үш адам едік. Сонда Астанадан келген кісі: «Тоқта!», — деді. Кілт тоқтадым. «Мына қызға бір бата беріп кетейікші» деді. Жылап дұға қылды. Ана кісі өзін ұстай алмады. Мен қайран қалдым. «Өссін, өнсін, ұрпағы көп болсын!» деп қайталап жатты. «Не болды, аға?» десем, «Анам есіме түсті. Біздің аналарымыз қайын атасына, қайын ағасына сәлем салып, олардың жолын кеспеуші еді. Бірақ қазір ондай келіндер азайып кетті, сіздердің ауылдарыңызда бар екен, ауылдарыңызда әлі бірлік, ынтымақ бар бар екен», — деді.
Ақиқатында да қазақтың келіні еріне тік қарамаған! Қазақтың келіні еркектің жолын кеспеген! Қазақтың келіні ақылды, ибалы болған».
https://youtu.be/ZXgUtg5trRY